ترجمه : ولى خداوند گواهى مىدهد به آنچه بر تو نازل كرده ، كه از روى علمش نازل كرده است ، و فرشتگان ( نيز ) گواهى مىدهند ، گرچه گواهى خدا كافى است ( 166 ) كسانى كه كافر شدند و ( مردم را ) از راه خدا بازداشتند در گمراهى دور و درازى گرفتار شده‌اند . ( 167 ) كسانى كه كافر شدند و ستم ( به خود و ديگران ) كردند هرگز خدا آنها را نخواهد بخشيد و آنها را به راهى هدايت نخواهد كرد ( 168 ) مگر به سوى راه دوزخ ! كه جاودانه در آن خواهند ماند و اين كار براى خدا آسان است . ( 169 ) تفسير : چون يهود از پيامبر اسلام ( ص ) درخواست كردند كتابى از آسمان بر آنها نازل كند و خداى سبحان با جملهء إِنَّا أَوْحَيْنا إِلَيْكَ بر رد آنان استدلال كرد ، فرموده است : لكِنِ اللَّهُ يَشْهَدُ ؛ به اين معنا كه آنان به نبوت تو گواهى نمىدهند ، ولى خداوند گواهى مىدهد . و گفته‌اند : چون إِنَّا أَوْحَيْنا إِلَيْكَ نازل شد يهود به پيامبر ( ص ) گفتند ؛ ما به رسالت تو شهادت نمىدهيم ، آن گاه آيه نازل شد كه : لكِنِ اللَّهُ يَشْهَدُ ؛ و معناى شهادت دادن خدا به آنچه بر پيامبر نازل شده ، اين است كه صحت ادّعاى او را با معجزاتش اثبات مىكند ، چنان كه هر ادّعايى با اقامهء ادله و براهين ثابت مىشود . مقصود از شهادت فرشتگان اين است كه آنها به حقّانيّت و راستگو بودن پيامبر ( ص ) گواهى مىدهند . و معناى أَنْزَلَهُ بِعِلْمِهِ ؛ اين است كه خداوند قرآن را بر تو نازل كرد در حالى كه با علم خاص خود آميخته و جز او كسى آن را نمىداند ، و آن دانش ويژه عبارت است از تأليف كردن قرآن با شيوه و نظمى كه هر شخص